viernes, 25 de abril de 2008

TE HE VISTO SONREIR - Vinche Sonreir


Te he visto sonreir,
mientras con otra has hablado
te he visto sonreir,
y mis ojos han llorado.
Mientras en mi corazón
un dolor de muerte se ha clavado;
porque fue un beso de abril,
que se quedó en mis labios.
Hoy estoy feliz por tí,
aunque ya no estes a mi lado.

Con un beso te recordaré,
cada noche de verano,
con un beso dormiré,
y seré sueño olvidado;
quise ser flor de alelí,
y solo conseguí
ser triste lluvia de Mayo;
Hoy estoy feliz por tí,
por la felicidad que a tu vida ha llegado.

Tu rostro guardaré,
con mis sentimientos callados,
tu rostro en mi mente llevaré,
porque te amé como nunca antes había amado;
Marcharé rumbo a los tiempos
que se quedaron olvidados,
partiré de mis ilusiones,
transformadas en espinoso cardo.
Hoy estoy feliz por tí
sabiendo que el amor nuevamente has encontrado.



Vinche sonreir,
mentres con outra falaches
vinche sonreir,
e os meus ollos choraron.
Mentres no meu corazón
unha dor de morte cravouse;
porque foi un bico de abril,
que quedou nos meus beizos.
Hoxe estou feliz por tí,
aínda que xa non lestes ao meu lado.

Cun bico recordareiche,
cada noite de verán,
cun bico durmirei,
e serei soño esquecido;
quixen ser flor de alelí,
e só conseguín
ser triste choiva de Maio;
Hoxe estou feliz por tí,
pola felicidade que á túa vida chegou.

O teu rostro gardarei,
cos meus sentimentos calados,
o teu rostro na miña mente levarei,
porque che amei como nunca antes amara;
Marcharei rumbo aos tempos
que quedaron esquecidos,
partirei das miñas ilusións,
transformadas en espiñento cardo.
Hoxe estou feliz por tí
sabendo que o amor novamente atopaches.

sábado, 19 de abril de 2008

Y SERÁ OCASO

Llegará el día en que mis palabras
ya no te mencionen,
y mi corazón deje de latir por ti,
llegará el momento en que mis sueños,
ya no quieran traerte hasta mí;
entonces será cuando el mundo
deje de ser gris,
y viviré nuevas alegorías
y quizá pueda ser feliz

Llegará la aurora
en que no esté pensando en ti,
y será el ocaso,
quien me enseñe a sonreír,
porque habrán nacido nuevas flores,
y yo me alejaré de ti;
entonces encontraré en mi silencio,
que ya no estás dentro de mí.

Bañará el rocío la flor silvestre,
y mis sentimientos no habitarán en ti,
porque seras neblina del recuerdo,
y en el pasado vivirás ,
entre sueños y melancolías
que nunca serán realidad;
y me inventaré nuevos momentos
bailaré al compás de nuevos sentimientos
y me cubrirá la inmensidad.


Chegará o día en que as miñas palabras
xa non che mencionen,
e o meu corazón deixe de latexar por ti,
chegará o momento en que os meus soños,
xa non queiran traerche ata min;
entón será cando o mundo
deixe de ser gris,
e vivirei novas alegorías
e quizá poida ser feliz

Chegará a aurora
en que non estea pensando en ti,
e será o ocaso,
quen me ensine a sorrir,
porque nacerían novas flores,
e eu afastareime de ti;
entón atoparei no meu silencio,
que xa non estás dentro de min.

Bañará o rocío a flor silvestre,
e os meus sentimentos non habitarán en ti,
porque seras neblina do recordo,
e no pasado vivirás ,
entre soños e melancolías
que nunca serán realidade;
e inventareime novos momentos
bailarei ao compás de novos sentimentos
e cubrirame a inmensidade.
SVW.

lunes, 14 de abril de 2008

AHORA QUE NO ESTAS - Agora que non estás



Ahora que no estás
y mis lágrimas se han secado,
ahora que sólo el silencio
y el tiempo me van quedando,
que en tu reemplazo
otro amor me va anidando,
y que mi corazón
por fin tu ausencia a aceptado.

Son las noches que en un susurro
me dicen que no me olvidas,
que en mí piensas
aunque no lo admitas,
pero ya no hay esperanza
para esa felicidad perdida,
porque se nos fue el amor
entre tanta desdicha.

Otro roba los suspiros
que fueron tuyos un día,
otro sana con besos mi alma herida,
y me mece en sus brazos
como si fuese una niña,
me narra historias de caballeros
y princesas perdidas.

Pero siempre habrá momentos,
en que recuerde
que te quería y me querías,
que fue una hermosa historia de amor,
una triste y dolorosa historia perdida,
que nuestro amor se perdió
una noche en la neblina.


Agora que non estás
e as miñas bágoas secáronse,
agora que só o silencio
e o tempo vanme quedando,
que na túa substitución
outro amor vaime aniñando,
e que o meu corazón
por fin a túa ausencia a aceptado.

Son as noites que nun rumoreo
dinme que non me esqueces,
que en min pensas
aínda que non o admitas,
pero xa non hai esperanza
para esa felicidade perdida,
porque se nos foi o amor
entre tanta desdicha.

Outro rouba os suspiros
que foron teus un día,
outro sa con bicos a miña alma ferida,
e me mece nos seus brazos
coma se fose unha nena,
nárrame historias de cabaleiros
e princesas perdidas.

Pero sempre haberá momentos,
en que recorde
que che quería e queríasme,
que foi unha fermosa historia de amor,
unha triste e dolorosa historia perdida,
que o noso amor perdeuse
unha noite na neblina.
SVW.

sábado, 5 de abril de 2008

DEJANDOTE IR


Y me quedaré en las alas del recuerdo
donde tu noche dormita
y me perderé en los momentos
de pasiones que existieron un día
porque fuiste verso para mi deseo
primavera en mi alegría
canción que llenó mi recuerdo
plegaria en el triste día
y luciré con orgullo mi rostro altivo
sabiendo que en otros tiempos
yo era toda tu alegría
que me amaste tiernamente
y con pasión encendida
que tus ojos se perdieron en mi cuerpo
y fuí por quien tu corazón latía



E quedareime nas ás do recordo
onde a túa noite dormita
e perdereime nos momentos
de paixóns que existiron un día
porque fuches verso para o meu desexo
primavera na miña alegría
canción que encheu o meu recordo
pregaria no triste día
e lucirei con orgullo o meu rostro altivo
sabendo que noutros tempos
eu era toda a túa alegría
que me amaches tiernamente
e con paixón acendida
que os teus ollos perdéronse no meu corpo
e fuí por quen o teu corazón latexaba
SVW