Mostrando entradas con la etiqueta música. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta música. Mostrar todas las entradas

martes, 20 de noviembre de 2007

La Pena o La Nada

Hace mucho que aprendí que, si se ama a un ave, debe dejarsele libre, si vuelve a tí, es tuyo, si no vuelve, es porque nunca lo fue... Hay seres que eligen volver sin ser buscados, por voluntad propia, entre ellos uno cuyas palabras y el tiempo le pusieron en su sitio trayéndole de regreso; pero es como aquel ave que se clava en la espina creyendo que así será feliz... El mismo, aún le quedan lecciones que el tiempo se encargará de enseñarle... Por mi, puede seguir intentando tapar el sol con un dedo... Yo, algún día encontraré el cielo...

Hace mucho me dejó esta canción... hoy se la devuelvo...

Les ruego a
Uds. mis amig@s sean indulgentes con mi interpretación, pues reconozco que los bajos nunca han sido mi fuerte... sorry... Les quiero mucho a tod@s



Fai moito que aprendín que, se se ama a un ave, debe dejarsele libre, se volve a tí, é teu, se non volve, é porque nunca o foi... Hai seres que elixen volver sen ser buscados, por vontade propia, entre eles un cuxas palabras e o tempo puxéronlle no seu sitio traéndolle de regreso; pero é como aquel ave que se crava na espiña crendo que así será feliz... O mesmo, aínda lle quedan leccións que o tempo encargarase de ensinarlle... Polo meu, pode seguir intentando tapar o sol cun dedo... Eu, algún día atoparei o ceo...

Fai moito me deixou esta canción... hoxe devólvolla...

Rógolles a Uds. os meus amig@s sexan indulgentes coa miña interpretación, pois recoñezo que os baixos nunca foron o meu forte... sorry... Quérolles moito a tod@s

viernes, 16 de noviembre de 2007

BRISA

Y me quedé ahí mirando perdida
una puerta abierta y vacía
corrientes de aire la embestían
tibiesa en las manos que se me iba
cansada una lágrima rodó mi mejilla
no pude pararla aunque caía sin prisa
como hoja al viento se ha vuelto mi vida
muero por las noches, renazco a la luz del día
SVW.


E quedeime aí mirando perdida
unha porta aberta e baleira
correntes de aire a embestían
tibiesa nas mans que se me ía
cansada unha bágoa rodou a miña fazula
non puiden parala aínda que caía sen présa
como folla ao vento volveuse a miña vida
morro polas noites, renazo á luz do día







Siempre supe que volverías... negar lo que se siente, es querer tapar el sol con un dedo, puedes intentar seguir negando, rechazando, pero la verdad es sólo una... Los latidos del corazón siempre podrán más, y tapar el sol con un dedo es imposible... Tardaste en comprenderlo, ahora sólo queda que lo asumas, te guste o no, yo siempre he estado, estoy y estaré en tí...

miércoles, 14 de noviembre de 2007

Tudo isto é Fado

Hoy seré yo quien les de una sorpresa... espero que les agrade...

Para mis amig@s, un poco del cariño incondicional que me han dado... a mi amigo Kurtz... enga, que mientras no te vayas de coñas por mi trabajo, ya nos reirémos de las espadas y chupachus como siempre... a mi amiga may, en gratitud al regalo que tan generosamente me diste, ya le daremos al son en conjunto... para la querida maki... que ya sabes guapa... cuando nos veamos, le daremos caña a tu piano con gusto... jejejejejejeje... a mi amiga Conchi, ya me imaginarás ahora en ese concierto que me voy a dar un gusto de la hostia, claro más ahora que ya he recibido lo que me enviaste, gracias guapa!!!!!... a mi querida Inma, que ya sé cuánto te gusta, así que te lo dedico con mucho cariño a miña irmá

No puedo dejar fuera a mis amig@s Bel, Indigo, Gerardo, Guije, Juanma, Juanjo, Sirena de la Luna, a mi hija virtual Montse, y a tod@ l@s que me leéis siempre...
en fin, os lo dejo con todo mi cariño para tod@s vosotr@s


Hoxe serei eu quen lles dunha sorpresa... espero que lles agrade...

Para os meus amig@s, un pouco do agarimo incondicional que me deron... ao meu amigo Kurtz... enga, que mentres non che vaias de coñas polo meu traballo, xa nos reirémos das espadas e chupachus como sempre... á miña amiga may, en gratitude ao agasallo que tan xenerosamente me diste, xa lle daremos ao son en conxunto... para a querida maki... que xa sabes guapa... cando nos vexamos, darémoslle cana ao teu piano con gusto... jejejejejejeje... á miña amiga Conchi, xa me imaxinarás agora nese concerto que me vou a dar un gusto da hostia, claro máis agora que me chegou o que me enviaches, graciñas guapa!!!!!!... á miña querida Inma, que xa se canto che gusta, así que cho dedico con moito agarimo a miña irmá

Non podo deixar fóra aos meus amig@s Bel, Indigo, Gerardo, Guije, Juanma, Juanjo, Sirena da Lúa, á miña filla virtual Montse, e a tod@ l@s que me ledes sempre...
en fin, déixovolo con todo o meu agarimo para tod@s vosotr@s


lunes, 3 de septiembre de 2007

ALGO DE LA MÚSICA QUE ME GUSTA - ALGO DA MÚSICA QUE ME GUSTA

Algo de esa música que me gusta, una vez tuvieron un significado especial, tanto que, llegaron a formar parte de mí, hoy, sólo son parte de esa música que me gusta escuchar y realmente la disfruto, un gusto adquirido que he llegado a apreciar en verdad.
Enga, que los de Marea, son ellos mismos y, sin discución puedo decir que molan mucho.

Algo desa música que me gusta, unha vez tiveron un significado especial, tanto que, chegaron a formar parte de min, hoxe, só son parte desa música que me gusta escoitar e realmente gózoa, un gusto adquirido que cheguei a apreciar en verdade.
Enga, que os de Marea, son eles mesmos e, sen discución podo dicir que molan moito.






domingo, 29 de julio de 2007

CUANDO ME HAYA IDO - CANDO ME FOI

Cuando ya no este contigo
estas letras te diran
que tu amor sigue conmigo
que mi amor sigue vivo

Cuando quieras recordarme
mira las olas del mar en una noche de luna llena
y sentiras mis caricias en tu piel desnuda
como aquellas que nos prometimos

Cuando sientas que me he ido
deja que la brisa marina
bese tus labios como si fueran los míos
y sabrás entonces cuánto te he querido

Cuando cierres los ojos tratando de olvidarme
y te llegue el recuerdo de lo que te he querido
piensa que fui sólo el aliento
de la brisa que lleva el frío



Cando xa non este contigo
estas letras che diran
que o teu amor segue comigo
que o meu amor segue vivo

Cando queiras recordarme
mira as ondas do mar nunha noite de lúa chea
e sentiras as miñas caricias na túa pel espida
como aquelas que nos prometemos

Cando sentas que me fun
deixa que a brisa mariña
bique os teus beizos como se fosen os meus
e saberás entón canto che quixen

Cando peches os ollos tratando esquecerme
e chégueche o recordo do que che quixen
pensa que fun só o alento
da brisa que leva o frío
SVW

Moitas grazas a miña animus spirabilis... realmente é bela esta canción, e faime vibrar, agradézoche enormemente o xesto.. Un biquiño de corazón

lunes, 16 de julio de 2007

PARA PICHICHI

Buscando un video en youtube, encontré uno que sé le vendrá a bien a mi querido amigo PICHICHI... enga guapo, espero que sepas que lo dejo pensando en tí, y no es con maldad, sino que, con mucho cariño...

Ya sabes que siempre puedes contar conmigo...


lunes, 18 de junio de 2007

THE LION SLEEPS TONIGHT

Hoy sólo quiero regalarles este videoclips que mola... espero os guste tanto como a mí...

Besucos a tod@s vosotr@s... Os quiero mucho

sábado, 19 de mayo de 2007

Busqueda

Un poema del baúl de mis recuerdos... esos que se escapan cuando no puedo evitarlo, y la melancolía me embarga...





Cuando buscas

no siempre encuentras lo que esperas

más, si al buscar encuentras

dolor, angonía, penas

una vida a medias

siéntete dichoso

el amor está llamando a tu puerta

pues el amor no es dulzura

no es alegría plena

el amor es tormentoso

es, desesperanza y tristeza

aún así, valdrá la pena

y cuando desfallezcas

pensarás en lo que has vivido

en aquella entrega

recordarás que te sentiste vivo

tan sólo un segundo

tan sólo un suspiro

recordarás su amor

y sufrirás su pérdida

SVW

Y como ya se está haciendo hábito...Uno de esos videos, de mis temas favoritos, los más especiales, pues me trae recuerdos muy significativos para mí, y cuyo cantante ahora brilla en la eternidad...
"Melancholy Blues - Queen"


viernes, 11 de mayo de 2007

UNCHAINED MELODY

Hoy tuve ganas de algo dulce, evocador de sueños de amor... que lo disfruten...
mis besos para tod@s


by The Righteous Brothers

Oh my love my darling
I've hungered for your touch
A long lonely time
And time goes by so slowly
And time can do so much
Are you still mine I need your love
I need your love
God speed your love to me
Lonely rivers flow to the sea to the sea
To the open arms of the sea
Lonely rivers sigh wait for me wait for me
I'll be coming home wait for me
Oh my love my darling
I've hungered hungered for your touch
A long lonely time
And time goes by so slowly
And time can do so much
Are you still mine I need your love
I need your love God speed your love to me


domingo, 15 de abril de 2007

GUSTOS QUE HE ADQUIRIDO

viernes, 09 marzo 2007 at 00:22

Increíble que, sin darnos cuenta, sin proponernoslo.... al entrar a la vida de otros, en nuestro paso dejamos hueyas, rastros que dicen que ahí hemos estado.... afectando irremediablemente esa vida para siempre....Ojalá les guste este regalo.... otro gusto que me han enseñado.... mis gracias a quien me los ha dejado....

Amor Temporero - Marea
Me envalentono y te digo,
que tienes los ojitos como fruta del olivo,
que no, primo, que yo me voy con el sol
y por mis muertos que tu no amaneces conmigo,
quiero que se quede y se sube al tejao,
con un ojo abierto y el otro entornao,
pa ver si caemos mis penas y yo en algún descampao,
Y me encaramo como puedo ,
giñao, con las manos sudando,
en cuanto le dije "te quiero",
ya estaba roncando, soñando de nuevo,
Me encorajino y decido,
"se que tu serás mi niña, que te casarás conmigo"
cabrón, eres un cabrón,
otra vez te lo digo,
me voy cuando quiera y cuando quiera te olvido,
te he escrito un poema de esos agarraos,
quiero amaneceres contigo a mi lao,
ella me cierra la puerta, a cualquier cosa
le llaman poeta,
si es cierto mejor me despido,
la aurora me pilla llorando,
me acuna y dice que se ha ido
para que no sufra,
que duerma tranquilo
Me envalentono y te digo,
que tienes los ojitos como fruta del olivo,
que no, primo, que yo me voy con el sol
y por mis muertos que tu no amaneces conmigo,
quiero que se quede y se sube al tejao,
con un ojo abierto y el otro entornao,
pa ver si caemos mis penas y yo en algún descampao,
Y me encaramo como puedo ,
giñao, con las manos sudando,
en cuanto le dije "te quiero",
ya estaba roncando, soñando de nuevo,
No quiero tu amor temporero,
tu flujo de hiel, tus ganas de perder,
aunque se que si te vas me quedo en ná,
no pienso caer, no me voy a joder,
No quiero tu amor temporero,
tu flujo de hiel, tus ganas de perder,
aunque se que si te vas me quedo en ná,
no pienso caer, no me voy a joder,
porque se que me acecha el día y el sol
pa follarme a cara de perro y decirme,
¿lo que vas a hacer con tu mierda de poemas
sin su olor, sin su piel?
porque se que me acecha el día y el sol
pa follarme a cara de perro y decirme,
¿lo que vas a hacer con tu mierda de poemas
sin su olor, sin su piel?
Ordeñaré las ubres de la luna y en cuanto amanezca
yo, dosifico a pala y pico el sol
Ordeñaré las ubres de la luna y en cuanto amanezca
yo, dosifico a pala y pico el sol....


Unchained Melody

lunes, 02 abril 2007 at 03:55

by The Righteous Brothers

Oh my love my darling
I've hungered for your touch
A long lonely time
And time goes by so slowly
And time can do so much
Are you still mine I need your love
I need your love
God speed your love to me
Lonely rivers flow to the sea to the sea
To the open arms of the sea
Lonely rivers sigh wait for me wait for me
I'll be coming home wait for me
Oh my love my darling
I've hungered hungered for your touch
A long lonely time
And time goes by so slowly
And time can do so much
Are you still mine I need your love
I need your love God speed your love to me


martes, 10 de abril de 2007

lo primero que escribí en facebox

Nada busco, nada pretendo, nada quiero.... sólo compartir mis silencios, y mis versos...


QUE SE JODA EL VIENTO (Marea)
Ponte el moño apretao,
sirena, que se joda el viento,
rompe las horquillas de espuma,
y déjame que te remache sonrisas de hierro
de ésas que disipan las brumas,
y sé que entre los males nos lloverán cristales,
yo iré descalzo y tú desnuda,
al son del amor del ronco tambor que toque la luna.
Vamos a trepar a la copa de este sol de enero,
y a hacer un nido en su ramaje,
y allí reírnos viendo como a cada minutero
se lo devora el oleaje,
y que cuando entre mis brazos resuenen cañonazos
yo iré perdido entre tus dunas dejándolo todo,
quemando los tronos donde reinen dudas.
Y báñate en mis ojos,
que se joda el mar que quiera mecerte a su antojo,
si no somos nadie a nadie va a encontrar,
y si a las heridas quiere echarles sal
sólo va a encontrarse cerrojos
y las cicatrices de la soledad.
Coge resina para untarnos poco a poco el cuerpo,
por si vuelve la ventolera, y mientras tanto,
entre los huecos que nos deje el tiempo,
deja volar tu cabellera,
que si a nuestra locura vuelven nubes oscuras
nos cogerán frente con frente y codo con codo,
cada vez más solos, rodeados de gente.
Y báñate en mis ojos,
que se joda el mar que quiera mecerte a su antojo,
si no somos nadie a nadie va a encontrar,
y si a las heridas quiere echarles sal
sólo va a encontrarse cerrojos
y las cicatrices de la soledad.
Si no somos nadie a nadie va a encontrar....
Sólo cicatrices....



Nada busco, nada pretendo, nada quero.... só compartir os meus silencios, e os meus versos....


QUE SE FODA O VENTO (Marea)
Ponche o moño apretao,
sirena, que se foda o vento,
rompe as pinzas de espuma,
e déixame que che remache sorrisos de ferro
desas que disipan as brumas,
e sei que entre os males choverannos cristais,
eu irei descalzo e ti espida,
ao son do amor do rouco tambor que toque a lúa.
Imos rubir á copa deste sol de xaneiro,
e a facer un niño no seu ramaje,
e alí rirnos vendo como a cada minutero
devórallo a ondada,
e que cando entre os meus brazos resoen cañonazos
eu irei perdido entre as túas dunas deixándoo todo,
queimando os tronos onde reinen dúbidas.
E báñache nos meus ollos,
que se foda o mar que queira mecerte ao seu antollo,
se non somos ninguén a ninguén vai atopar,
e se ás feridas quere botarlles sae
só vai atoparse ferrollos
e as cicatrices da soidade.
Colle resina para untarnos aos poucos o corpo,
por se volve a ventolera, e mentres tanto,
entre os ocos que nos deixe o tempo,
deixa voar a túa cabeleira,
que se á nosa tolemia volven nubes escuras
collerannos fronte con fronte e de xeito conxunto,
cada vez máis sos, rodeados de xente.
E báñache nos meus ollos,
que se foda o mar que queira mecerte ao seu antollo,
se non somos ninguén a ninguén vai atopar,
e se ás feridas quere botarlles sae
só vai atoparse ferrollos
e as cicatrices da soidade.
Se non somos ninguén a ninguén vai atopar....
Só cicatrices....