lunes, 12 de mayo de 2008

FUE - Foi


Fue una tarde de invierno
en que le vi sonreir
fue una tarde de sueños
la que me hizo vivir

Porque mi alma le recuerda
mientras él va feliz
son mis ojos los que lloran
mientras mi vida sigue gris

Son sus palabras mi consuelo
y mi dicha su sonrisa
ya no existirán los momentos
ahora él ha vuelto a sonreir


Foi unha tarde de inverno
en que lle vin sonreir
foi unha tarde de soños
a que me fixo vivir
Porque a miña alma recórdalle
mentres el vai feliz
son os meus ollos os que choran
mentres a miña vida segue gris
Son as súas palabras o meu consolo
e a miña dita o seu sorriso
xa non existirán os momentos
agora el volveu a sonreir
SVW.

8 comentarios:

Cadinho RoCo dijo...

Sempre bom voltar a sorrir.
Cadinho RoCo

Etèria dijo...

Fué... Pasado. Recuerda eso y sonrie pensando en el mañana.

Besos

Indigo dijo...

son cosas mias, mi pc se enloquecio definitivamente o la dire es distinta? Jejeje...cuanta duda existencial ^_^
Beso!

butherfly dijo...

CADINHO... moitas grazas polas túas palabras e pola visita


saúdos


BELITA... sip... estoy intentando no olvidarlo... pero si te contara todos los últimos acontecimientos... joer wapa...

si te pillo en msn te cuento...

un besazo mi cangreja... que lleves buen finde...


INDIGO... ná mi amiga, que tu ordenador no se ha vuelto loco, que he cambiado dire porq había tenido algunos problemillas con la otra...

las dudas me han hecho prisionera, pero las certezas me tienen dándome ostias que me parten...

Un beso muy sentido wapa, me alegra tenerte nuevamente por aquí...

Inma dijo...

Niña en donde andas? Hoy te tocaría estar en mi tierra, pero.... como te localizo???
Tu tienes mi teléfono, yo no tengo nada de ti para llamarte y saber por donde estas.
Un biquiño

Paços de Audiência dijo...

Eso te lo arregla zapatero en un pis plas.

Gerardo Omaña Márquez dijo...

En el ir y venir de tus letras
hay una ráfaga de luz me lleva a tus palabras
cobijándome en el faro que alumbra tu existencia.

Besos para tu alma.

guije dijo...

mira ya es 21 de octubre, y yo seguiré pasando por aquí. Cuándo pases sabré que todo anda bién. entonces tmaré diez rones a tu salud, y será para mo un insentivo para seguir escribiendo.
Cuidate Mariposa de Invierno, que no te ahoguen otras estaciones. Un beso, y sabes cuál es mi correo.
Patricio.