domingo, 15 de abril de 2007

Ayer, en las noticias....


miércoles, 14 marzo 2007 at 00:03
Rara vez me siento a ver noticias, no porque no me agrade saber lo que ocurre, sino que, por mi trabajo, veo cosas muy terribles que, no suelen salir en los diarios ni en tv, por ser de gente que no tiene dinero para movilizar a los medios de comunicación.... más en forma distracción, me senté y puse algo de atención....

Fue entonces cuando oí de un jóven neonazi, que fue asesinado anoche, a golpes en la plaza italia por un simpatizante de la garra blanca, al salir "SUPUESTAMENTE", en defensa de un jóven punk.... y he pensado.... qué mierda es toda esa tontería!!!!.... góticos, harkons, punks, funkies, neonazis, otacus, visual.... vaya porquería que han formado los críos hoy!!!!....

Antes, sólo eramos, los proletas o los fachos.... derecha o izquierda.... tendencias políticas que dividían nuestro país, pero de las cuales "todos" teníamos consciencia, ya que para opinar, había que saber, leer, comprender, nadie se abanderizaba sin ese razonamiento, eramos más cultos, en lo que, a política se puede decir, en cambio hoy, los jóvenes, toman posiciones en estos movimientos, sin siquera conocer lo que significan cada uno de ellos, sólo por sus vestimentas o por las ornamentas, o conductas desafiantes de cada uno de esos grupos....

Al detenerme a pensar en ello, siento un gran miedo por mis hijos, que aún estan en crecimiento, y pueden por su edad, dejarse influenciar por una de estas tendencias.... así que me he animado a conversar con mi hijo que está en plena adolescencia, y con el cual, gracias al cielo, tenemos un gran diálogo y amistad; y le he hecho comprender mis planteamientos, mi opinión de aquellos grupos, y le he mostrado los riesgos de pertenecer a alguno de ellos.... también le he hablado sobre las modas, las que yo en algún momento de mi pasada juventud viví, hemos cogido el diccionario para buscar el significado de aquellos nombres, y le he explicado lo absurdo hacerse llamar de tal o cual modo....

He pensado en los padres de esos jóvenes.... y me he preguntado.... dónde coños estaban cuando sus hijos se involucraron en esos grupos!!!!.... esa reflexión, me ha hecho comprender que, si mi padre fue extricto conmigo, que en muchas ocasiones me hizo odiarlo, hoy me hacen agradecerle, pues no me perdí en el camino, cometí errores, claro!!!! como todos en esa edad, pues nos sentimos dueños del mundo, del futuro, y únicos sabedores de la verdad, nuestra verdad....

Pero hoy, puedo mirar atrás y, levantar la frente con orgullo, sintiendo que, no le debo nada a nadie, ni tengo nada de que avergonzarme.... espero poder transmitirles a mis hijos esos mismos preceptos.... para que puedan vivir con la misma tranquilidad de poder levantar la frente y mirar a los ojos, sin temor ni verguenza.... y rezando para que, cuando comiencen a crecer, puedan llegar a ser adultos, sin ser víctimas de otros jóvenes por creencias absurdas, ni por las drogas o el alcohol....

Sinceramente, espero estar haciendo un buen trabajo como madre, y guiar en la senda correcta a mis hijos....


De cando en cando síntome a ver noticias, non porque non me agrade saber o que ocorre, senón que, polo meu traballo, vexo cousas moi terribles que, non adoitan saír nos diarios nin en tv, por ser de xente que non ten diñeiro para mobilizar aos medios de comunicación.... máis en forma distracción, senteime e puxen algo de atención....

Foi entón cando oín dun jóven neonazi, que foi asasinado onte á noite, a golpes na praza italia por un simpatizante da garra branca, ao saír "SUPOSTAMENTE", en defensa dun jóven punk.... e pensei.... que merda é toda esa bobada!!!!.... góticos, harkons, punks, funkies, neonazis, otacus, visual.... vaia porcallada que formaron os críos hoxe!!!!....

Antes, só eramos, os proletas ou os fachos.... dereita ou esquerda.... tendencias políticas que dividían o noso país, pero das cales "todos" tiñamos consciencia, xa que para opinar, había que saber, ler, comprender, ninguén se abanderizaba sen ese razoamento, eramos máis cultos, no que, a política pódese dicir, en cambio hoxe, os mozos, toman posicións nestes movementos, sen siquera coñecer o que significan cada un deles, só polas súas vestimentas ou por ornaméntalas, ou condutas desafiantes de cada un deses grupos....

Ao determe a pensar niso, sinto un gran medo polos meus fillos, que aínda estan en crecemento, e poden pola súa idade, deixarse influenciar por unha destas tendencias.... así que me animei a conversar co meu fillo que está en plena adolescencia, e co cal, grazas ao ceo, temos un gran diálogo e amizade; e fíxenlle comprender as miñas formulacións, a miña opinión daqueles grupos, e mostreille os riscos de pertencer a algún deles.... tamén lle falei sobre as modas, as que eu nalgún momento da miña pasada mocidade vivín, collemos o dicionario para buscar o significado daqueles nomes, e expliqueille o absurdo facerse chamar de tal ou cal modo....

pensei nos pais deses mozos.... e pregunteime.... onde conas estaban cando os seus fillos involucráronse neses grupos!!!!.... esa reflexión, fíxome comprender que, se o meu pai foi extricto comigo, que en moitas ocasións fíxome odialo, hoxe fanme agradecerlle, pois non me perdín no camiño, cometín erros, claro!!!! como todos nesa idade, pois nos sentimos donos do mundo, do futuro, e únicos sabedores da verdade, a nosa verdade....

Pero hoxe, podo mirar atrás e, levantar a fronte con orgullo, sentindo que, non lle debo nada a ninguén, nin teño nada de que avergoñarme.... espero poder transmitirlles aos meus fillos eses mesmos preceptos.... para que poidan vivir coa mesma tranquilidade de poder levantar a fronte e mirar aos ollos, sen temor nin verguenza.... e rezando para que, cando comecen a crecer, poidan chegar a ser adultos, sen ser vítimas doutros mozos por crenzas absurdas, nin polas drogas ou o alcol....

Sinceramente, espero estar facendo un bo traballo como nai, e guiar na senda correcta aos meus fillos....

No hay comentarios: