domingo, 15 de abril de 2007

cachorro, niño, amigo.... mi hijo


martes, 06 marzo 2007 at 22:06

Cómo has crecido cachorro mío
apenas ayer eras un crío
que succionaba mis pechos
feliz y dormido
de niño
siempre con orgullo repetías
que de entre tu padre y yo
era yo quien más te amaba
si te lastimabas
con mis besos te curaba
en tus fiebres y delirios
a tu lado yo estaba
te miro y veo
cuánto has crecido
ahora de chicas y amores me hablas
has empezado a dejar de ser mi niño
te has convertido sin saber
en mi compañero y mi amigo
una lágrima se me escurre
al pensar que pronto dejarás el nido
verte así, tan grande
casi un hombre ya en camino
mi dulce bebé, mi crío
qué dichosa y orgullosa me siento
por haberte concebido
cuando me abrazas y me llamas "gatito"
me doy cuenta que
los roles se han invertido
hoy eres tu
quien escucha mis penas y me consuelas
gracias al cielo
por ser tu mi hijo
mis sufrimientos y sacrificios
a cambio de tu vida
con creces han servido
SVW

Mi hijo.... mi amigo.... el orgullo de mi vida



Como creciches cachorro meu
apenas onte eras un crío
que succionaba os meus peitos
feliz e durmido
de neno
sempre con orgullo repetías
que de entre o teu pai e eu
era eu quen máis che amaba
se che magoabas
cos meus bicos curábache
nas túas febres e delirios
ao teu lado eu estaba
míroche e vexo
canto creciches
agora de mozas e amores fálasme
empezaches a deixar de ser o meu neno
convertíchesche sen saber
no meu compañeiro e o meu amigo
unha bágoa se me escurre
ao pensar que pronto deixarás o niño
verche así, tan grande
case un home xa en camiño
o meu doce bebé, o meu crío
que ditosa e orgullosa síntome
por haberche concibido
cando me abrazas e chámasme "gatito"
doume conta que
os roles investíronse
hoxe es o teu
quen escoita as miñas penas e consólasme
grazas ao ceo
por ser o teu o meu fillo
os meus sufrimentos e sacrificios
a cambio da túa vida
con fartura serviron
SVW


O meu fillo.... o meu amigo.... o orgullo da miña vida

No hay comentarios: